Waar verwacht je nu eigenlijk op?

Daar kan je op wachten…

Laatst sprak ik met een cliënt die aan het herstellen is van een Burnout. Zo langzaamaan lijkt hij eraan toe om eens samen te gaan kijken naar de oorzaken van zijn Burnout. En hoe hij deze oorzaken zou kunnen ondervangen.

Vanwege het karakter van zijn werk is hij service gericht. Een tevreden klant stemt hem tot vreugde. Iedere dag weer wordt er verwacht dat hij problemen oplost. En daaraan komt hij tegemoet, keer op keer. Deze problemen zijn zeer verschillend van aard. De ene keer zijn ze te overzien, de andere keer nogal complex. Mijn client wordt gezien als de expert. Dus hij lost dat wel even op nietwaar?
Ook zijn chef ziet in hem de ideale werknemer. Hem kan je wel om een klusje sturen. Als de klant klaagt over zijn inzet dan geeft hij ze groot gelijk en moet mijn cliënt maar een stapje erbij doen. Al die verwachtingen bij elkaar blijken een prima voedingsbodem voor een Burnout.

Verwachtingen. Je kan er op wachten. Sterker nog: je gaat zitten wachten totdat… Ja totdat wát nu eigenlijk? Waar wacht je nou op? Veel mensen wachten op goedkeuring van een ander. In het werk, privé. Overal dien je aan de verwachtingen te voldoen, dient je gedrag te worden goedgekeurd.  Ja want stel je voor dat je gedrag, je prestatie niet wordt goedgekeurd… dan voel je je, precies: Afgekeurd!!! Het behoeft geen betoog hoeveel stress dat geeft.

En denk je nou: dat doe ik niet. Bedenk dan eens wat jij doet om iemand te behagen, je ouders tevreden te stellen, bij je baas een goede indruk te maken. Hoe druk maak jij je om wat een ander vindt over je kleding, je make-up, je taalgebruik, je voedingsgewoontes, je gewicht, je figuur, je….. ???? Kortom: Wat doe jij om goedgekeurd te worden?

Zou het niet fijn zijn om jezelf te kunnen accepteren zoals je bent? Om wat je kunt op je werk zonder jezelf te forceren? Om wie je bent en niet wat je kunt?

Graag je reacties!

Fred Steetsel
Burnoutbegeleider en Mentalcoach
http://www.ontspannu.nl/

2 thoughts on “Waar verwacht je nu eigenlijk op?

  1. Mooi geschreven blog.
    Het is erg herkenbaar, zowel vanuit mijn persoonlijke ervaring als mijn ervaring als lifecoach.
    We zijn geleerd om veel gewicht te geven aan de goedkeuring van een ander, waardoor we vaak beslissingen nemen die gerelateerd zijn aan de wensen van een ander. Hierdoor komen we in de knoop met ons zelf, want we laten ons eigen ‘ik’ in de steek.
    Door te streven naar de goedkeuring van een ander vergeten we ons eigen leven te leven en zal ons lichaam protesteren. Ons lichaam is slim, we hebben niet zomaar hoofdpijn, maagklachten of lusteloos. Ons lichaam wil ons iets vertellen.

    Over de weg van acceptatie, hebben we denk ik nog niet veel geleerd, want hoe bewandel je die weg? Wat is zelfacceptatie?? Mag je jezelf wel accepteren? Hoe zit dat dan met de verwachtingen die anderen van je hebben??
    Deze vragen vormen denk ik een onderdeel van de hindernissen die we tegenkomen als we het besluit hebben genomen om de weg naar acceptatie in te slaan.
    Hoe meer vragen je hebt overwonnen hoe dichter je bij jezelf komt en hoe makkelijker het is om jezelf te accepteren.

    Ieder mens is uniek en ik geloof er steeds meer in dat juist dat unieke ons zo mooi maakt!

  2. Goedkeuring van een ander krijgen voelt vaak als heel fijn, maar eigenlijk is dat dus helemaal niet zo belangrijk. Goedkeuring van onszelf, dat krijgen we, althans ik, te weinig, maar dat is juist erg belangrijk. Iets om aan te werken. Het wachten op iets waar je eigenlijk elk moment mee kan beginnen is iets wat voor mij ook erg herkenbaar is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *