Waar verwacht je nu eigenlijk op?

Daar kan je op wachten…

Laatst sprak ik met een cliënt die aan het herstellen is van een Burnout. Zo langzaamaan lijkt hij eraan toe om eens samen te gaan kijken naar de oorzaken van zijn Burnout. En hoe hij deze oorzaken zou kunnen ondervangen.

Vanwege het karakter van zijn werk is hij service gericht. Een tevreden klant stemt hem tot vreugde. Iedere dag weer wordt er verwacht dat hij problemen oplost. En daaraan komt hij tegemoet, keer op keer. Deze problemen zijn zeer verschillend van aard. De ene keer zijn ze te overzien, de andere keer nogal complex. Mijn client wordt gezien als de expert. Dus hij lost dat wel even op nietwaar?
Ook zijn chef ziet in hem de ideale werknemer. Hem kan je wel om een klusje sturen. Als de klant klaagt over zijn inzet dan geeft hij ze groot gelijk en moet mijn cliënt maar een stapje erbij doen. Al die verwachtingen bij elkaar blijken een prima voedingsbodem voor een Burnout.

Verwachtingen. Je kan er op wachten. Sterker nog: je gaat zitten wachten totdat… Ja totdat wát nu eigenlijk? Waar wacht je nou op? Veel mensen wachten op goedkeuring van een ander. In het werk, privé. Overal dien je aan de verwachtingen te voldoen, dient je gedrag te worden goedgekeurd.  Ja want stel je voor dat je gedrag, je prestatie niet wordt goedgekeurd… dan voel je je, precies: Afgekeurd!!! Het behoeft geen betoog hoeveel stress dat geeft.

En denk je nou: dat doe ik niet. Bedenk dan eens wat jij doet om iemand te behagen, je ouders tevreden te stellen, bij je baas een goede indruk te maken. Hoe druk maak jij je om wat een ander vindt over je kleding, je make-up, je taalgebruik, je voedingsgewoontes, je gewicht, je figuur, je….. ???? Kortom: Wat doe jij om goedgekeurd te worden?

Zou het niet fijn zijn om jezelf te kunnen accepteren zoals je bent? Om wat je kunt op je werk zonder jezelf te forceren? Om wie je bent en niet wat je kunt?

Graag je reacties!

Fred Steetsel
Burnoutbegeleider en Mentalcoach
http://www.ontspannu.nl/