Wat kunnen we op het werk leren over sporters die burnout raken?

AfbeeldingUit een onderzoek in Nieuw Zeeland (*) onder sporters die hard trainden bleek het volgende:

  • Zij die met een externe motivatie sporten (voldoen aan verwachtingen, voor een beloning sporten of bij slecht presteren juist straf) liepen de grootste kans op een burnout.
  • Intern gemotiveerde sporters, doen het omdat ze het leuk vinden. En blijken veel minder gestrest.
  • Door goede begeleiding kan je de juiste motivatie stimuleren en het risico op een burnout worden verminderd.

Spanning-inspanning-ontspanning
Het eerste dat me hieraan opvalt is dat er een duidelijke parallel te trekken is tussen overtraindheid en overspannen zijn of een burnout. Je kunt jezelf dus in een burnout sporten. Niet helemaal nieuw voor mij, maar blijkbaar geldt dat niet alleen maar in extreme gevallen.

Want sporten is toch zo gezond voor je? Ja, wel als je het doet op het juiste niveau. Te veel sporten brengt je uit balans. En heb je eenmaal een burnout dan is het helemaal belangrijk om het juiste niveau van inspanning vast te stellen.

Op de werkvloer: de toepassing
Nu is het de vraag wat we hebben aan deze conclusies als het gaat om mensen die op het werk burnout dreigen te raken. Als de stress hoog op loopt bij iemand, wat hebben we er dan aan te weten dat sporters ook burnout kunnen raken.

Ook op de werkvloer bestaan de inspanningen uit twee soorten: Een inspanning die iemand verricht puur omdat hij of zij het moet (van zichzelf of van zijn baas) en inspanningen die gedaan worden omdat de medewerker daar vanuit zichzelf graag aan werkt. Extern en intern gemotiveerd dus.

Nu is het natuurlijk zo dat vrijwel niemand de hele dag alleen maar intern gemotiveerd is. Ieder soort werk brengt klusjes met zich mee die minder leuk zijn en waarvan je weet dat het toch even moet gebeuren (externe motivatie). Maar als de beleving van de medewerker zo is dat het merendeel van het werk bestaat uit dit soort werkzaamheden, dan slaat de balans de verkeerde kant op door. De kans ontstaat dan dat de medewerker gaat afknappen.

Om te voorkomen dat een medewerker afknapt is het dus zaak om te analyseren of iemand voornamelijk extern of intern gemotiveerd is. Waarin vindt iemand zijn drive om de hele dag door te gaan, dag in, dag uit? En heb je éénmaal door hoe het met de motivatie zit, dan kun je daarop inspelen. Aanpassingen aan de arbeidskant of aan medewerkerskant, of misschien wel allebei.

Intern motiveren
In ieder geval zullen de maatregelen om te voorkomen dat iemand afknapt vanwege te veel externe motivatie ertoe moeten leiden dat de medewerker meer van zijn taken intern gemotiveerd gaat oppakken. Hij zal er als het ware anders tegen aan gaan kijken. En dat is nog een hele kunst.

Heb je vragen hier over of wil je eens sparren om te kijken hoe dit bij jou in het bedrijf kan worden aangepakt? Neem dan gerust contact op.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider

http://www.ontspannu.nl

* Het onderzoek: (Lonsdale C, Hodge K (2011) Temporal ordering of motivational quality and athlete burnout in elite sport. Med. Sci. Sports Exerc., 43: 913-921.)

In stress vertonen mensen (mannen) socialer gedrag

Stress en sociaal gedrag

ImageIn een studie van de universiteit van Freiburg blijkt dat mensen een socialer gedrag (tend and befriend) gaan vertonen als we onder stress komen te staan. Dat is nog eens wat anders als je ervan uit gaat dat we onder stress, vooral mannen, de vecht-vlucht reactie vertonen.

Het is al langer bekend dat sociale steun een hele goede manier is om stress te beteugelen. Deze zogenaamde ‘coping-strategie’ kun je dus zelf ook toepassen: zoek vrienden op in tijden van stress, vertel je verhaal.
Tot heden echter was de aanname dat vooral vrouwen geneigd zijn om sociale steun te zoeken bij elkaar, maar mannen zouden vooral in actie komen of zichzelf compleet terug trekken.

Nu ben ik nogal een eigenwijs type en geloof dus niet meteen dat dit soort uitkomsten kunnen worden vertaald naar de dagelijkse praktijk. De studie is gedaan op een universiteit onder studenten. 34 in de groep en 33 in de controle groep. Studenten vormen niet bepaald een doorsnee van de bevolking. Verder zijn deze mensen jong, onervaren, hebben weinig levenservaring (lees: zijn gewend samen te zijn, zijn meestal nog weinig getraumatiseerd).

Copingstrategie aanleren

Wat wel duidelijk is dat mensen, die weten dat sociaal gedrag helpt in tijden van stress, geneigd zijn om dit ook toe te passen. Kortom: men is als het ware geconditioneerd. Kijk! En daar kunnen we wat mee.

Want dat betekent nogal wat in je bedrijf, gezin, vereniging. Door sociaal gedrag te bevorderen kun je ervoor zorgen dat men in stress-situaties hierop ook terugvalt, ook de mannen blijkbaar. Als manager kun je daarop sturen en kun je je mensen ook stimuleren om meer dingen samen aan te pakken. Laat mensen zien dat het werkt door daar creatieve werkvormen in te verzinnen. Ook voor trainers ligt hier een schone taak!

Vraag:

Zie je deze ontwikkeling al in jouw bedrijf? En heb je ideeën hoe je dit zou willen aanpakken. Ik hoor het graag!

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
www.ontspannu.nl

(Bron: http://www.psychologie.uni-freiburg.de/abteilungen/psychobio/team/publikationen/stressandprosocialbehaviour)