Ik kan het beste presteren onder druk

Succes door presteren

Iedereen wil graag succesvol zijn. Succesvol in zijn leven, succesvol in zijn werk. Waarmee ik niet wil zeggen dat iedereen president-directeur wil worden. Maar willen we niet allemaal op ons eigen gebied graag onze doelen bereiken, onze dromen verwezenlijken?

Prestaties zijn daarbij vooral op het werk van belang. Laten zien dat je iets bereikt. Ergens hard aan werken en daar dan ook het resultaat van zien. En we zijn goed in staat om onszelf, of onze medewerkers aan te sporen om toch maar productief te zijn, te presteren. En zo ontstaat vaak een bepaalde prestatiedruk.

Nu is het zo dat prestatiedruk op zich niet ernstig is. Daar is niets mis mee. Als je aan iets nieuws werkt, een nieuwe uitdaging of als je een klusje gaat klaren waarop je je verheugt, of iets wat je graag goed wilt maken of doen, dan werkt dat alleen maar stimulerend. Na afloop van de inspanning kan je dan genieten van de gedane arbeid.

Druk om te presteren of presteren onder druk

Maar als je werkdruk de enige drive wordt. Als je door je omgeving of door jezelf alleen nog maar kunt presteren onder druk en je bovendien niet op tijd rust neemt, dan kan het wel eens de verkeerde kant op gaan. Je zal niet de eerste zijn die lange tijd tegen zichzelf of de mensen om zich heen heeft gezegd dat hij het beste kan presteren onder druk, om vervolgens ineens overspannen te raken of erger: burnout. Hoe komt het nou dat het lijkt alsof je dat overkomt? Want inderdaad: voor je idee ging het toch allemaal prima…

Fysiologisch werkt het als volgt. Tijdens het ervaren van een bepaalde druk wordt er adrenaline aangemaakt. Daar heb je vrijwel altijd voldoende van om je flink op te jutten. De belangrijkste werking van adrenaline is dat het je lichaam voorbereid om een fysieke prestatie te leveren. De zogenaamde vecht-vlucht reactie waarover ik al vaker heb geschreven. En wat kan je nou net niet gebruiken als je gaat vechten: te veel gevoel. Je voelt door adrenaline een tijd lang veel minder pijn. Dat gevoel wordt onderdrukt.

De gekookte kikker

Wellicht kennen jullie de parabel van de gekookte kikker? Zo niet: Verwarm water flink in een pan en gooi daar een kikker in. Zijn eerste reactie zal zijn dat hij uit de pan springt. Maar zet een kikker in een pan met aangenaam water en hij zal blijven zitten, ook als je het water langzaamaan verhit en de kikker uiteindelijk wordt gekookt. Hij zal het gevaar niet voelen aankomen. (don’t try this at home! Zielig voor de kikker)

En zo is het ook met ons. We zijn allemaal eigenlijk kikkers in onze eigen werkomgeving. De druk van onszelf of die ons door derden wordt opgelegd zal ons langzaam gaar koken. En we voelen het niet want we gaan maar door en de adrenaline helpt ons daarbij.

Het mooie hiervan is dat als je dit leest, je gewaarschuwd bent. Maar ja, natuurlijk geldt dit niet voor jou, want jij voelt nog niets en het is toch altijd goed gegaan? Of zou het misschien zo kunnen zijn dat je inmiddels ook een adrenaline-junk bent geworden? Eentje die er prat op gaat dat hij alleen maar kan presteren onder druk en daarbij niets voelt van de aanslag die dat op zijn lichaam pleegt. Hup nog maar een kopje koffie erbij en zet de adrenaline pomp maar verder open.
Wellicht geldt het wel voor je buurman waarbij je dit ziet gebeuren? Want bij een ander zie je het vaak beter dan bij jezelf.

In alle gevallen sta ik voor jou en je buurman klaar. Om een aanpak te kiezen die ervoor zorgt dat je wel gezonder met jezelf om gaat en toch succesvol kan zijn.

Fred Steetsel
Mentalcoach en Burnoutbegeleider
http://www.ontspannu.nl

2 thoughts on “Ik kan het beste presteren onder druk

  1. Door het voorbeeld van de kikker valt het kwartje helemaal. šŸ™‚ Helaas is er voor mij op het moment geen uitdaging of werkdruk op het werk en dat maakt me somber en geeft me zeker geen energie en voldoening. Ook iets om te proberen te veranderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *